دهنده ذرات، به دو نوع آبی و بادی تقسیم میشود. فرسایش بارانی یا پاشمانی از اشکال اصلی و مهم فرسایش آبی است که بستر را برای ایجاد سایر اشکال فرسایش فراهم می کند. الیسون[3] در سال 1944 برای اولین بار متوجه شد که عامل اصلی فرسایش آبی ضربه قطرات باران به خاک لخت است. اگر ملل باستانی به نقش قطرات باران برروی خاکهای لخت آگاه بودند بیگمان زمینهای متعلق به این تمدنها کمتر آسیب میدیدند و امروزه تا این حد اراضی بایر و فرسوده وجود نداشت (رفاهی،1387). بسیاری از دانشمندان و متخصصین خاک معتقد هستند درک درست از فرسایش ناشی از قطرات باران به عصر مبارزات بیحاصل با فرسایش خاتمه خواهد داد (ذاکر،1982).
آمار و ارقام موجود در مورد میزان فرسایش و رسوب و خسارات ناشی از آنها شامل، تخریب و کاهش حاصلخیزی خاک، کاهش ظرفیت آبراههها و مخازن، و آلوده شدن محیط زیست در سطح جهانی (لال[4]،1994) و در ایران (مهدوی،1381)، هشداری جدی در مورد ابعاد پدیده فرسایش خاک بیان می کنند. تشخیص، تعیین، پیش بینی و همانندسازی این فرایند طبیعی، که البته به شدت تحت تاثیر فعالیتهای انسان است می تواند راهگشا و راهنمای مدیریت و برنامه ریزی حفاظت خاک باشد. انجام این مهم نیازمند مدلسازی خواهد بود. مدلسازی پدیده فرسایش و رسوب از جمله مهمترین روشهای مطالعه تلفات خاک است که بسیار مورد توجه بوده است(پژوهش،1390).
فرسایش خاک بسته به نوع عامل انتقال دهنده ذرات، به دو نوع آبی و بادی تقسیم میشود که بسته به شدت فرسایش، شکلهای مختلفی از فرسایش آبی رخ
میدهد که یکی از مهمترین فرسایشهای آبی، فرسایش بارانی (پرتابی) یا پاشمانی است که در اثر برخورد قطرات باران به سطح خاک ایجاد میشود. این نوع فرسایش به عنوان اولین مرحله در فرسایشهای آبی شناخته شده است و نیروی محرکی برای شروع فرسایشهای دیگر است که با ایجاد فرسایش پاشمانی و ادامه بارندگی به ترتیب فرسایشهای صفحهای، بین شیاری، شیاری، خندقی و …. بسته به شرایط و ویژگیهای موجود در منطقه ممکن است رخ دهد. بنابراین با شناخت و بررسی عوامل موثر بر پاشمان ذرات خاک و جلوگیری از اولین مرحلهی فرسایش، تا حد زیادی میتوان فرسایش خاک را کنترل کرد.
3-1 فرسایش در ایران و جهان
فرسایش تشدیدی خاک در جامعه مدرن امروز یک مشکل جهانی میباشد که اثرات شدید اقتصادی(پیمنتال[5]، 1995) و زیست محیطی (لال،1994) را به دنبال
این مطلب را هم بخوانید :
چگونه اتوماسیون کارها در اندروید را به اپ MacroDroid بسپاریم؟
دارد. کوودا[6](1983) بیان می کند که از شروع کشاورزی تاکنون فرسایش خاک حدود 430 میلیون هکتار از اراضی حاصلخیز را در دنیا نابود کرده است. دودال[7] (1981) بیان مینماید، سرعت فعلی تخریب اراضی کشاورزی به وسیلهی فرسایش خاک منجر به از دست رفتن غیر قابل برگشت حاصلخیزی حدود شش میلیون هکتار در سال در جهان میشود. در مورد میزان فرسایش خاک ایران و اثرات آن بر تخریب اراضی، کاهش حاصلخیزی خاک، و آلودگیهای زیست محیطی تاکنون مطالعه جامعی صورت نگرفته است. مشکل فرسایش خاک در ایران با شرایط اقلیمی خشک و نیمه خشک که بخش وسیعی از آن را مناطق کویری در بر گرفته است و خاک از پوشش مناسبی برخوردار نیست، بسیار بارز و چشمگیر میباشد. و اهمیت حفاظت از منابع آب و خاک در آن دو چندان است. هر چند شرایط اقلیمی و وضع کنونی زمینشناسی ایران، به گونهای است که آن را به صورت یک کشور مستعد به فرسایش خاک درآورده است، ولی حقیقت آن است که میزان فرسایش خاک در ایران، بیش از مقدار مورد نظر میباشد. و برخلاف اهمیت این مسئله و نیز تلاشها و پژوهشهای انجام گرفته در بیش از نیم قرن گذشته،
شکل8-4- اثر سطوح مختلف علف هرز برقطر طبق در آفتابگردان 58
شکل10-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر تعداد دانه در طبق آفتابگردان 63
شکل10-4- اثر سطوح مختلف علف هرز بر تعداد دانه در طبق آفتابگردان 64
شکل11-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر وزن هزار دانه در آفتابگردان 68
شکل 12-4- اثر سطوح مختلف علف هرز بر وزن هزار دانه در آفتابگردان 69
شکل13-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر وخشک ساقه در آفتابگردان 72
شکل14-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر وزن خشک ساقه در آفتابگردان 73
شکل 15-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر وزن خشک طبق در آفتابگردان 75
شکل 16-4- اثر سطوح علف هرز بر وزن خشک طبق در آفتابگردان 76
شکل 17-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر عملکرد دانه در آفتابگردان 83
شکل18-4-اثر سطوح مختلف علف هرز بر عملکرد دانه در آفتابگردان 84
شکل 19-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر عملکرد بیولوژیک در آفتابگردان. 87
شکل و شماره………………………………………………………………….صفحه
شکل20-4- اثر سطوح علف هرز بر عملکرد بیولوژیک در آفتابگردان 88
شکل21-4- تاثیر سطوح مختلف کم آبیاری بر شاخص برداشت در آفتابگردان 90
شکل 22-4- اثر سطوح علف هرز برشاخص برداشت در آفتابگردان 91
شکل 23-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر درصد روغن دانه در آفتابگردان 95
شکل 46-4- اثر سطوح مختلف علف هرز بر درصد روغن دانه در آفتابگردان 96
شکل 25-4-اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر عملکرد روغن در آفتابگردان 99
شکل 26-4- اثر سطوح مختلف علف هرز بر عملکرد روغن در آفتابگردان 100
شکل 27-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر وزن وزن بذر در آفتابگردان 102
شکل28-4- اثر سطوح مختلف علف هرز بر وزن بذر در آفتابگردان 103
شکل 29-4- اثر سطوح مختلف کم آبیاری بر وزن پوسته در آفتابگردان 105
شکل 30-4- اثر سطوح علف هرز بر وزن پوسته در آفتابگردان 106
1-2-4- ارتفاع تاج خروس. 108
شکل31-4- تاثیر سطوح مختلف کم آبیاری بر ارتفاع تاج خروس 109
شکل32-4- تاثیر سطوح مختلف رقابت بر ارتفاع تاج خروس 109
شکل33-4- تاثیر طول دوره تداخل، بر ارتفاع تاج خروس 110
شکل34-4- تاثیر سطوح مختلف کم آبیاری بر شاخص سطح برگ تاج خروس 111
شکل35-4- تاثیر سطوح مختلف تداخل بر شاخص سطح برگ تاج خروس 112
شکل36-4- تاثیر طول دوره تداخل، بر شاخص سطح برگ تاج خروس 112
شکل37-4 تاثیر سطوح مختلف کم آبیاری بر وزن خشک تاج خروس 114
کل38-4 تاثیر سطوح مختلف رقابت بر وزن خشک تاج خروس 115
شکل39-4- تاثیر طول دوره تداخل، بر وزن خشک تاج خروس 115
شکل 40-4- تاثیر تداخل تاج خروس بر عملکرد نسبی دانه آفتابگردان در آبیاری نرمال در سال اول. 120
شکل و شماره………………………………………………………………….صفحه
شکل 41-4-تاثیر تداخل تاج خروس بر عملکرد نسبی دانه آفتابگردان در آبیاری 75 درصد ظرفیت مزرعه در سال اول. 121
شکل 42-4-تاثیر تداخل تاج خروس بر عملکرد نسبی دانه آفتابگردان در آبیاری50 درصد ظرفیت مزرعه در سال اول. 122
شکل 43-4- تاثیر تداخل تاج خروس بر عملکرد نسبی دانه آفتابگردان در آبیاری نرمال درصد ظرفیت مزرعه در سال دوم. 123
شکل 44-4- تاثیر تداخل تاج خروس بر عملکرد نسبی دانه آفتابگردان در آبیاری 75 درصد ظرفیت مزرعه در سال دوم. 124
شکل 45-4- تاثیر تداخل تاج خروس بر عملکرد نسبی دانه آفتابگردان در آبیاری 50 درصد ظرفیت مزرعه در سال دوم. 125
فهرست جدولها
جدول و شماره………………………………………………………………..صفحه
جدول1-3-برخی ویژگی های کمی و کیفی خاک محل آزمایش. 26
جدول 1-4 نتایج تجزیهی واریانس اثر کم آبیاری و علف هرز بر برخی صفات اندازه گیری شده در سال اول. 40
جدول 2-4- ادامه جدول قبل. 41
جدول 3-4 نتایج تجزیهی واریانس اثر کم آبیاری و علف هرز بر برخی صفات اندازه گیری شده در سال دوم. 42
جدول 4-4- ادمه جدول قبل. 43
جدول 5-4- برهمکنش کم آبیاری و سطوح مختلف علف هرز بر قطر طبق در سال دوم (میانگین دو سال). 59
جدول 6-4- برهمکنش کم آبیاری و سطوح مختلف علف هرز بر وزن هزار دانه در سال دوم. 70
جدول 7-4- برهمکنش کم آبیاری و سطوح مختلف علف هرز بر وزن پوسته در سال اول. 107
جدول9-4-دوره بحرانی کنترل تاج خروس در آفتابگردان بر اساس کاهش 5، 10،15 و 20 درصدعملکرد قابل قبول در سه سطح کم آبیاری در سال 1389. 118
جدول10-4-دوره بحرانی کنترل تاج خروس در آفتابگردان بر اساس کاهش 5، 10،15 و 20 درصدعملکرد قابل قبول در سه سطح کم آبیاری در سال 1390. 119
فصل اول
این مطلب را هم بخوانید :
منظور از گیاهان صنعتی گیاهانی است که محصولات آنها به صورت گسترده پس از فرایندسازی صنعتی مورد استفاده بشر قرار می گیرد. این گیاهان را به صورت سنتی در گروه روغنی، لیفی، قندی، نشاسته ای و تخدیری قرار داده اند(خواجه پور، 1383). روغن بدست آمده از گیاهان دانه روغنی برای ساختن صابون، مواد پاک کننده، پلاستیک ها، روغن های خوراکی، مارگارین و غیره به کار می رود. دانه های روغنی بخش مهمی از تولیدات کشاورزی جهان را تشکیل می دهند(Weiss, 1983).
آفتابگردان(Helianthus annuus L.) یکی از دانه های روغنی بوده که امروزه در سطح دنیا از اهمیت خاصی برخوردار است (Arshi, 1992). دانه آفتابگردان 15 تا 25 درصد پروتئین دارد. میزان درصد روغن در ارقام روغنی غالبا 40 تا50 درصد است، (خواجه پور، 1383). روغن آفتابگردان به دلیل رنگ روشن، فقدان بو، طعم مطلوب، درجه دودی شدن بالا و کیفیت غذایی مطلوب بسیار ارزشمند است. روغن آفتابگردان توکوفرول های بیشتری نسبت به سایر روغن ها دارد. توکوفرول ها در تشکیل ویتامین E نقش دارند (ناگاراج، 1378).
پروتئین دانه آفتابگردان از لحاظ اسید آمینه لایسین فقیر است، ولی از لحاظ اسید آمینه متیونین بهتر از سویا می باشد(خواجه پور، 1383). در سال های اخیر، تقاضا برای محصولات کشاورزی با کیفیت خاص رو به افزایش است. روغن آفتابگردان به دلیل دارا بودن ترکیبات اسیدهای چرب مناسب برای مصرف انسـان، یکی از مهم ترین گـیاهان دانه روغنی در جهان می باشد(Jalalian, 2010).
آفتابگردان به عنوان یکی از مهم ترین دانه های روغنی در جهان به عنوان پنجمین منبع تولید روغن خوراکی بعد از سوی(Glycine max (L.) Merrill.) ، کلزا (Bassica napus L.) ، پنبه(Gossypium hirsutum L.) و بادام زمینی(Arachis Hypogaea) به حساب می آید (FAO,2005). آفتابگردان به عنوان یک دانه روغنی اصلی، در سطح وسیعی در جهان کشت می شود(Flagella، 2002). بر اساس گزارش فائو، سطح زیر کشت آفتابگردان در جهان 23113785 هکتار، با مقدار تولید دانه 668253 تن ، میانگین عملکرد دانه 7/1331 کیلوگرم بر هکتار گزارش شده است(FAO,2010). کشورهای آرژانتین، روسیه، فرانسه و چین مهم ترین تولیدکنندگان آفتابگردان در جهان به شمار می آیند.
از زمان ورود آفتابگردان به ایران اطلاعات دقیقی در دسترس نیست. کاشت انواع آجیلی بومی شده این محصول در اطراف صیفی کاری ها از اواخر دوره قاجاریه حدود سال های 1295 تا 1300 در آذربایجان رایج بود. در ایران سطح زیر کشت این گیاه زراعی، 67000 هکتار با مقدار تولید دانه 1005 تن ، میانگین عملکرد دانه 3/740 کیلوگرم در هکتار گزارش شده است (FAO,2010). استان های اردبیل، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و فارس مهم ترین تولید کنندگان آفتابگردان آبی و استان های مازندران و گلستان مهم ترین تولیدکنندگان آفتابگردان دیم در کشور می باشند. پتانسیل عملکرد دانه آفتابگردان به بیش از 6 تن در هکتار می رسد، که از آن حدود 3 تن روغن قابل استحصال می باشد. عملکردهای بالاتر از 5/2 تن در هکتار مطلوب است.
بر اساس آمار فائو (2009)، مناطق تولید کننده دانه آفتابگردان، اروپا(62 % تولید جهانی، عمدتا بوسیله اکراین ، روسیه و فرانسه)، آمریکا (19% ، عمدتا آرژانتین و ایالت متحدا آمریکا)، آسیا(15% ، عمدتا چین و هند) می باشند. خاستگاه آفتابگردان منطقه غرب آمریکای شمالی، بین شمال مکزیک و نبراسکا می باشد. این گیاه نشان ایالت کانزاس در ایالات متحده محسوب می شود.
آفتابگردان گیاهی است دیپلوئید(2n=34)، یکساله، از تیره مرکبه(Compositae) که به صورت بوته ای استوار و بلند قامت رشد می کند. طول دوره رشد آفتابگردان بسته شرایط محیطی و رقم ، بین 80 تا 150 روز متغیر می باشد. از تفاوت های اصلی بین انواع زراعی و اصلاح شده آفتابگردان با انواع وحشی آن وجود طبق های بزرگتر و عدم وجود یا وجود تعداد کمتری شاخه جانبی در انواع زراعی و اصلاح شده است. این تفاوت ها سبب بهبود توزیع مواد غذایی به نفع دانه شده و عملکرد دانه و شاخص برداشت را افزایش داده است(خواجه پور، 1383).
آفتابگردان سامانه ی ریشه ای محکم و اغلب سطحی دارد. نفوذ بالقوه ریشه اصلی در خاک حدود 3 متر است، ولی گاهی با متراکم شدن خاک به شدت کاهش می یابد. ساقه آفتابگردان تنومند، کم و بیش خشبی، مقطع آن گرد و قطر آن 3 تا 6 سانتی متر و گاهی به 10 سانتی متر نیز می رسد. رشد ساقه سریع و ارتفاع آن بر حسب ارقام متفاوت و بین 1 تا 3 متر و ارتفاع رقم های پابلند گاهی به 5 متر نیز می رسد. در آفتابگردان برگ ها به صورت معمول بزرگ، قلبی شکل، مضرس، کرک دار و زبر بوده که در قسمت پایین ساقه متقابل و در قسمت بالا متناوبند(رستگار، 1384). گل مرکب در آفتابگردان طبق نامیده می شود. این گل آذین کپه ای که در انتهای ساقه اصلی قرار دارد، دایره ای شکل و قطر و اندازه آن در ارقام، فصل ها و خاک های مختلف متفاوت است.لقاح، به دلیل اینکه پرچم ها زودتر بلوغ می یابند(protandrous) نوع دگرگشنی می باشد. در هر حال، درصد خودگشنی از 5 تا 95درصد متغیر است(خواجه پور، 1383).
میوه آفتابگردان از نوع فندقه است و شامل یک دانه حقیقی با پوسته نازک و فرابر ناشکوفا می باشد که در اینجا با دانه مترادف گرفته می شود. اندازه دانه، از محیط به سمت مرکز به تدریج نقصان می یابد. وزن هزار
فهرست اشکال
عنوان صفحه
شکل 3-1 نمای یک کرت آزمایشی 26
شکل 3- 2 نقشهی کلی طرح آزمایشی 27
شکل 3-3 بذر کلزا هیبرید هایولا 401 28
شکل 3-4 تهیه زمین 29
شکل 3-5 برداشت 30
شکل 3-6 دستگاه ECسنج 31
شکل 3-7 اندازهگیری محتوای رطوبت نسبی برگ (RWC) 32
شکل 3-8 دستگاه اسپکتروفتومتر برای سنجش کلروفیل 33
شکل 3-9 دستگاه کلروفیلمتر (SPAD) برای قرائت عدد کلروفیل 34
شکل 3-10 از راست به چپ (الف) عصاره گیری (ب) ریختن عصاره در کوت (ج) دستگاه اسپکتروفتومتر جهت اندازه گیری فعالیت آنزیم 35
شکل 3-11 دستگاه شیکر 36
شکل 3-12 اندازه گیری درصد نیتروژن توسط دستگاه کجلدال 37
شکل 3-13 اندازه گیری غلظت بُر با روش اسپکتروفتومتری 39
شکل 4-1 تأثیر تاریخ کاشت بر شاخص سطح برگ.. 45
شکل 4-2 تأثیر مصرف بُر بر شاخص سطح برگ.. 45
شکل 4-3 تأثیر تاریخ کاشت بر درصد محتوای نسبی آب برگ.. 46
شکل 4-4 تأثیر تاریخ کاشت بر دمای سایهانداز.. 47
شکل 4-5 تأثیر تاریخ کاشت بر پایداری غشاء.. 48
شکل 4-6 تأثیر تاریخ کاشت بر کلروفیلa. 51
شکل4-7 تأثیر تاریخ کاشت بر کلروفیل b. 52
شکل 4-8 تأثیر تاریخ کاشت بر کلروفیل کل.. 52
شکل4-9 تأثیر تاریخ کاشت بر عدد کلروفیلمتر.. 53
شکل 4-10 تأثیر تاریخ کاشت بر تعداد روز تا 50 درصد غنچهدهی، گلدهی و رسیدگی فیزیولوژیک.. 55
شکل 4-11 تأثیر تاریخ کاشت بر تعداد شاخه فرعی.. 56
شکل 4-12 تأثیر تاریخ کاشت بر ارتفاع ساقه.. 57
شکل4-13 تأثیر تاریخ کاشت بر قطر ساقه.. 58
شکل4-14 تأثیر تاریخ کاشت بر تعداد خورجین در بوته.. 61
شکل4-15 تأثیر تاریخ کاشت بر تعداد خورجین در متر مربع.. 61
شکل4-16 تأثیر تاریخ کاشت بر وزن هزار دانه.. 65
شکل4-17 تأثیر تاریخ کاشت بر عملکرد دانه.. 66
شکل4-18تأثیر مصرف بُر بر عملکرد دانه.. 67
شکل4-19 تأثیر تاریخ کاشت بر عملکرد بیولوژیک.. 67
شکل4-20 تأثیر مصرف بُر بر عملکرد بیولوژیک.. 68
شکل 4-21 تأثیر تاریخ کاشت بر شاخص برداشت.. 69
شکل 4-22 تأثیر مصرف بُر بر شاخص برداشت.. 70
شکل 4-23تأثیر تاریخ کاشت بر درصد روغن.. 71
شکل 4-24تأثیر تاریخ کاشت بر عملکرد روغن.. 73
شکل4-25تأثیر مصرف بُر بر عملکرد روغن.. 73
شکل4-26 تأثیر تاریخ کاشت بر نیتروژن دانه.. 76
شکل4-27تأثیر تاریخ کاشت بر درصد نیتروژن برگ.. 76
شکل4-28تأثیر مصرف بُر بر محتوای بُر گیاه.. 77
فصل اول
فصل اول
مقدمه
تولید محصولات زراعی و تغذیهی جمعیتهای انسانی از هر زمانی در گذشته مسائل پیچیدهتری را در پی دارد. همراه با افزایش جمعیت جهان، بهبود سطح تغذیه، گسترش دامداریهای صنعتی و افزایش مصرف پروتئین، تلاش برای دستیابی به منابع جدید تولید روغن گیاهی افزایش یافته است. دانههای روغنی برآورندهی بسیاری از نیازهای امروز جامعه ما به ویژه غذای مورد نیاز انسان است. کلزا در میان دانههای روغنی از جایگاه ویژهای برخوردار است و رشد و گسترش آن در ایران می تواند تا اندازه زیادی کمبودها را در زمینه فراهمی روغن خوراکی در کشور جبران نماید. روغن کلزا همانند آفتابگردان، سویا و ذرت بهخاطر داشتن اسیدهای چرب اشباع نشده و بدون کلسترل از ارزش تغذیهای فراوانی برخوردار است. این گیاه علاوه بر داشتن ویژگیهای مثبت تغذیهای با وجود ارقام پاییزه و بهاره در بسیاری از نقاط جهان از عرضهای جغرافیایی بالا تا عرضهای جغرافیایی پایینتر کشت میشود، در حالی که اغلب گیاهان روغنی تابع شرایط خاص آب و هوایی میباشند. میزان زیاد روغن در دانههای کلزا و همچنین ترکیب مناسب اسیدهای چرب اصلاح شده موجب تسلط آن بر بازارهای روغن جهانی شده است. بهرهمندی از این ویژگیها و موارد مصرف فراوان، اهمیت کلزا نسبت به سایر محصولات روغنی را نشان میدهد (فتحی و همکاران، 1389).
1-1 بیان مسئله و ضرورت اجرای تحقیق
با افزایش گرم شدن کره زمین، تنش گرمایی می تواند به عنوان یک مشکل عمده در اراضی کشت کلزا (و همچنین سایر گیاهان زراعی با خصوصیات تحمل به تنش گرمای مشابه) پدیدار شود. دماى هوا یکى از عوامل مهم توزیع گیاهان زراعی در مناطق مختلف جهان است. دما میزان فتوسنتز و تنفس گونههاى گیاهى را کنترل کرده و بر گلدهی، توزیع مواد فتوسنتزی و رسیدن آنها موثر است. حدود بالا و پایین دما تأثیر نامطلوبی بر فرایندهای فیزیولوژیکی داشته و مانع از رشد گیاه می شود، اگرچه در یک محدوده دمای مناسب، با افزایش دما رشد گیاهان به شرط محدودکننده نبودن سایر عوامل، سریعتر میشود. تأثیر دما بر عملکرد به مرحله رشد گیاه که در طی آن دما تغییر میکند، بستگی دارد. با افزایش دما سرعت نمو گیاه بیشتر شده و از این راه بر عملکرد اثر میگذارد. در گیاهان زراعى مختلف، حساسیت مراحل نمو زایشی به تنش گرما مورد توجه قرار گرفته است (فرجی، 1391). تأثیر تنش گرما در طی گلدهی بر خصوصیات کمى و کیفى گیاهان زراعى مانند کلزا) ناتال[1] و همکاران، 1992، آنگادی[2] و همکاران، 2000)، گوجه (ساتو[3] و همکاران، 2002)، لوبیا (شانارد و گیپس[4]، 1994)، گندم (ساینی[5] وهمکاران، 1983) و ذرت (کارسون[6]، 1990) به خوبی بررسی شده است. دماى بالاى هوا طی دوره زایشی سبب کاهش باروری و عملکرد دانه در گندم (ساینی و همکاران، 1983)، ذرت (اسکاپر[7] و همکاران، 1987؛ میچل و پتولینو[8]، 1988)، پنبه (کیتاک[9] و همکاران، 1988)، لوبیا چشم بلبلی (احمد و هال[10]، 1993) و نخود فرنگی (گویلیونی[11] و همکاران، 1997) شد.
عملکرد در شرایط تنش تحت تأثیر عوامل محیطی و زراعی قرار میگیرد و حفظ و بهبود آن مستلزم تدابیر بهزراعی و بهنژادی است. در روشهای بهزراعی با بهره گرفتن از نهادههای مرغوب، اعمال مدیریتهای زراعی مناسب، میتوان عملکرد در واحد سطح را افزایش داد، ولی در روشهای بهنژادی با بهره گرفتن از انتخاب و اصلاح گیاهان، میتوان عملکرد در واحد سطح بالاتری تولید کرد (مظاهری و مجنونحسینی، 1384). یکی از نیازهای مهم در برنامه ریزی زراعی به منظور حصول عملکرد بالا و با کیفیت مطلوب مخصوصاً در شرایط تنش، توجه به تغذیه گیاه است. تغذیه صحیح گیاه یکی از عوامل مهم در بهبود کمی و کیفی محصول بهشمار میآید (اکبرینیا و همکاران، 1382). در تغذیه صحیح گیاه نه تنها باید هر عنصر غذایی به اندازه کافی در دسترس گیاه قرار گیرد، بلکه ایجاد تعادل و رعایت نسبت میان همه عناصر غذایی از اهمیّت زیادی برخوردار است (ملکوتی،1372). کودها با بهبود شرایط خاک و کنترل میزان عناصر ضروری، باعث افزایش رشد، عملکرد و همچنین بهبود کیفیت در نباتات، به ویژه گیاهان زراعی میشوند (بینام ، 2001).
بُر یکی از عناصر غذایی کممصرف برای رشد گیاهان است که برای رشد طبیعی گیاه ضروری بوده و کمبود آن سبب توقف رشد و کاهش عملکرد میگردد (هو و براون[12]، 1997). بُر نقش عمدهای در فعالیتهای حیاتی گیاهی دارد و در تقسیم سلولی بافتهای مریستمی، تشکیل جوانههای برگ و گل، ترمیم بافتهای آوندی، متابولیسم قند و مواد هیدروکربندار و انتقال آنها، تنظیم مقدار آب و هدایت آن در سلول، انتقال کلسیم در گیاه و تنظیم نسبت کلسیم به پتاسیم در بافتهای گیاهی، سنتز پروتئین، رشد ریشه، متابولیسم چربی و سنتز پکتین دیواره سلولی و نقل و انتقال مواد محلول در بین سلولها نقش مهمی ایفا می کند.
این مطلب را هم بخوانید :
منبع پایان نامه ارشد با موضوع اشخاص ثالث، حقوق تجارت، حقوق طلبکاران، حقوق فرانسه
همچنین این عنصر، مقاومت گیاهان را نسبت به سرما و بیماریها افزایش میدهد (ملکوتی و تهرانی، 1378). کاربرد بُر همراه با نیتروژن، پروتئین دانه را کاهش داده و درصد روغن را زیاد می کند که در این زمینه به نظر میرسد کاربرد بُر، موجب کاربری بیشتر نیتروژن در جهت افزایش روغن دانه میشود (ناتال[13] و همکاران، 1987). رشد و استقرار اولیه بهتر ریشهها در کلزا از اثر این عنصر است (استنگولیس[14] و همکاران، 2000).
1-2 اهداف
فصل دوم
فصل دوم
مروری بر پژوهشهای انجام شده
2-1 کلزا و اهمیت آن
تجربههای تاریخی نشان داده است که وابستگی به واردات مواد غذایی در بلند مدت یکی از مخاطرهآمیزترین انواع وابستگی است. بخش عمدهای از درآمدهای ارزی کشور به جای سرمایه گذاری و تقویت بنیادهای اقتصادی و تامین امکانات زیربنایی کشور، صرف واردات مواد غذایی میشود (ملکوتی، 1379). بیش از 90 درصد مصرف روغنهای خوراکی مصرفی کشور از طریق واردات تامین میگردد (زاهدی، 1383). از این نظر لزوم برنامه ریزی بلندمدت و منسجم، با هدف نیل به خودکفایی در تولید روغن خوراکی ضروری است.
کلزا بهعنوان مهمترین گیاه دانه روغنی زراعی در مناطق معتدله و دومین محصول مهم دانه روغنی جهان پس از سویا به شمار میآید. ارقام قدیمی این گیاه به دلیل وجود مواد ضد تغذیهای در روغن و بافت اندامهای مختلف گیاه هیچ گونه کاربرد مواد خوراکی برای انسان و دام نداشتند. با کاهش میزان اسید اروسیک[15] در روغن دانه و همچنین کاهش چشمگیر مادهی ضد تغذیهای گلوکوزینولات در بافتهای گیاه از طریق کارهای ژنتیکی در دههی 1970 میلادی، مصرف تغذیه انسانی از روغن و مصرف علوفه دام از اندامهای گیاه و حتی بقایای روغن کشی این محصول گسترش فراوانی یافته است. ارقامی از کلزا که دارای مقدار اسید اروسیک کمتر از 2 درصد در روغن دانه و نیز گلوکوزینولات کمتر از 30 میکرومول بر گرم در کنجاله هستند را در اصطلاح کنولا یا کلزای “دو صفر”میگویند. کنولا[16] یا ارقام دارای مقادیر اندک اسید اروسیک[17] در مقایسه با ارقام دارای مقادیر اسید اروسیک فراوان[18] به عنوان ارقام خوراکی کلزا به شمار میآورند. اصطلاح کنولا اولین بار در سال 1987 پس از انجام سالها کارهای پژوهشی به عنوان روغن کانادایی، با اسید اندک[19] که منظور همان اسید اروسیک بود، به کار برده شد (انجمن بینام کانادا، 2000 و فتحی و همکاران، 1389).
2-2 سطح زیر کشت کلزا
سطح زیر کشت جهانی کلزا حدود 31 میلیون هکتار و کل محصول تولیدی کلزا در جهان حدود 62 میلیون تن دانه برآورد شده است (فائو[20]، 2009). سطح زیر کشت کلزا در کشور حدود 86 هزار هکتار برآورد و حدود 164 هزار تن دانهی کلزا در کشور تولید شده است (مرادی تلاوت و سیادت، 1391).
2-3 تنش گرما
وقوع تنش گرما طى دورههاى زایشى کلزا، مانند دوره گلدهى و پر شدن دانه، بهعنوان یک مشکل عمده در بسیارى از اراضی تحت کشت این گیاه استراتژیک پدیدار شده که احتمالاً با افزایش گرم شدن کره زمین در طى سالهاى آتى، اهمیت و نقش منفى آن در کاهش عملکرد مىتواند دو چندان شود. دما میزان فتوسنتز و تنفس گونههاى گیاهى را کنترل کرده و بر گلدهی، توزیع مواد فتوسنتزی و رسیدن آنها موثر است. بهطور کلی تأثیر تنش گرما در طی دورههاى زایشی در کلزا را میتوان به سه صورت کاهش تعداد گلها قبل از گرده افشانی، کاهش باروری گلها به دلیل عقیم شدن دانههای گرده و یا خسارت تخمدان و کاهش ظرفیت بوته بهمنظورحفظ خورجینها و دانههای تولیدی در بعد از تلقیح طبقه بندی کرد. مطالعات نشان داده است که کاهش تعداد دانه در بوتههای کلزایی که تحت تنش گرما هستند، مىتواند به خاطر کاهش عمل یا باروری
فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری
5-1- آفتابگردان………………………………….. 83
5-1-1- عملکرد دانه……………………………….. 83
5-1-2- قطر طبق…………………………………… 83
5-1-3- ارتفاع بوته……………………………….. 83
5-1-4- شاخص برداشت……………………………….. 84
5-1-5- تعداد دانه………………………………… 84
5-1-6- تعداد دانه پر………………………………. 84
5-1-7- درصد پوکی دانه……………………………… 85
5-1-8- وزن صد دانه……………………………….. 85
5-1-9- عملکرد بیولوژیک…………………………….. 85
5-2- لوبیا چشمبلبلی……………………………….. 85
5-2-1- عملکرد دانه……………………………….. 85
5-2-2- تعداد غلاف در بوته…………………………… 86
5-2-3- تعداد دانه در غلاف…………………………… 86
5-2-4- وزن صد دانه……………………………….. 86
5-2-5- شاخص برداشت……………………………….. 86
5-2-6- عملکرد بیولوژیک…………………………….. 86
5-2-7- ارتفاع بوته……………………………….. 87
5-3-سویا………………………………………… 87
5-3-1- عملکرد دانه……………………………….. 87
5-3-2- تعداد غلاف در بوته………………………….. 87
5-3-3- تعداد دانه در غلاف………………………….. 87
5-3-4- وزن صد دانه……………………………….. 88
5-3-5- شاخص برداشت……………………………….. 88
5-3-6- عملکرد بیولوژیک…………………………….. 88
5-3-7- ارتفاع بوته……………………………….. 88
5-4- تراکم و زیست توده علفهای هرز…………………… 89
5-4-1- تعداد کل علفهای هرز…………………………. 89
5-4-2- زیست توده کل علفهای هرز……………………… 89
5-5- ارزیابی کشت مخلوط…………………………….. 89
5-5-1- نسبت برابری زمین (LER)………………………. 89
5-5-1-1- LER جزئی آفتابگردان………………………. 90
5-5-1-2- LER جزئی سویا……………………………. 90
5-5-1-3- LER جزئی لوبیا چشم بلبلی…………………… 90
5-5-1-4- LER کل………………………………….. 90
5-5-2- ضریب تهاجم (A)…………………………….. 91
5-5-3- افت واقعی عملکرد (AYL)……………………… 91
5-5-3- 1- AYL جزئی آفتابگردان……………………… 91
5-5-3-2- AYL جزئی لگوم……………………………. 91
5-5-3- 3- AYL کل…………………………………. 91
5-5-4-نسبت رقابتی (CR)……………………………. 92
5-5-4-1- CR جزئی آفتابگردان……………………….. 92
5-5-4-2- CR جزئی لگوم…………………………….. 92
5-5-5- سودمندی مخلوط (IA)………………………….. 93
5-5-5-1- IA جزئی آفتابگردان………………………… 93
5-5-5-2- IA جزئی لگوم……………………………… 93
5-5-5-3- IA کل…………………………………… 93
5-5-6-ضریب ازدحام نسبی (RCC)………………………. 93
5-5-6-1- RCC جزئی آفتابگردان………………………. 93
5-5-6-2- RCC جزئی لگوم……………………………. 94
5-5-6-3- RCC کل………………………………….. 94
5-5-7- مزیت پولی مخلوط (MAI)………………………. 94
5-5-8- مجموع ارزش نسبی (RVT)………………………. 95
5-5-9- شاخص بهرهوری سیستم (SPI)…………………….. 95
نیجهگیری نهایی…………………………………… 96
پیشنهادات……………………………………….. 97
فهرست منابع……………………………………… 99
فهرست اشکال
عنوان شماره صفحه
شکل 4-1- مقایسه میانگین عملکرد دانه آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشمبلبلی…………………………………… 32
شکل 4-2 مقایسه میانگین قطر طبق آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 33
شکل 4-3- مقایسه میانگین ارتفاع آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 34
شکل 4-4- مقایسه میانگین شاخص برداشت آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 35
شکل 4-5- مقایسه میانگین تعداد دانه آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 36
شکل 4-6- مقایسه میانگین تعداد دانه پر آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 37
شکل 4-7- مقایسه میانگین درصد پوکی دانه آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 38
شکل 4-8- مقایسه میانگین وزن صد دانه آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 39
شکل 4-9- مقایسه میانگین عملکرد بیولوژیک آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 40
شکل 4-10- مقایسه میانگین عملکرد دانه لوبیا چشمبلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 42
شکل 4-11- مقایسه میانگین تعداد غلاف لوبیا چشمبلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 43
شکل 4-12- مقایسه میانگین تعداد دانه در غلاف لوبیا چشمبلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 44
شکل 4-13- مقایسه میانگین وزن صد دانه لوبیا چشمبلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 45
شکل 4-14- مقایسه میانگین شاخص برداشت لوبیا چشمبلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 46
شکل 4-15- مقایسه میانگین عملکرد بیولوژیک لوبیا چشمبلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 47
شکل 4-16- مقایسه میانگین ارتفاع بوته لوبیا چشمبلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 48
شکل 4-17- مقایسه میانگین عملکرد دانه سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان 48
شکل 4-18- مقایسه میانگین تعداد غلاف سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان 50
شکل 4-19- مقایسه میانگین تعداد دانه در غلاف سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 51
شکل 4-20- مقایسه میانگین وزن صد دانه سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان 51
شکل 4-21- مقایسه میانگین شاخص برداشت سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان 52
شکل 4-22- مقایسه میانگین عملکرد بیولوژیک سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان……………………………………………….. 53
شکل 4-23- مقایسه میانگین ارتفاع سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان 54
شکل 4-24- مقایسه میانگین تراکم پهن برگها در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………… 56
شکل 4-25 مقایسه میانگین تراکم باریک برگها در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………… 57
شکل 4-26- مقایسه میانگین تراکم کل علف های هرز درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی…………………………….. 58
شکل4-27-مقایسه میانگین زیست توده پهن برگهای هرز درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی…………………………….. 59
شکل4-28-مقایسه میانگین زیست توده باریک برگ های هرز درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیاچشم بلبلی…………………………… 60
این مطلب را هم بخوانید :
شکل 4-29- مقایسه میانگین زیست توده کل علفهای هرز درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………….. 61
شکل 4-30- مقایسه میانگین LER جزئی آفتابگردان درکشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 63
شکل 4-31- مقایسه میانگین LER جزئی سویا درکشت مخلوط با آفتابگردان 64
شکل 4-32- مقایسه میانگین LER جزئی لوبیا چشم بلبلی درکشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 65
شکل 4-33- مقایسه میانگین LER کل درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 66
عنوان شماره صفحه
شکل 4-34- مقایسه میانگین ضریب تهاجم (A) درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 85
شکل 4-35- مقایسه میانگین AYL جزئی آفتابگردان درکشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 86
شکل 4-36- مقایسه میانگین AYL جزئی لگوم درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 87
شکل 4-37- مقایسه میانگین AYL کل درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 88
شکل 4-38- مقایسه میانگین CR جزئی آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 90
شکل 4-39- مقایسه میانگین CR جزئی لگوم در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی…………………………………… 90
شکل 4-40- مقایسه میانگین IA جزئی آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 92
شکل 4-41- مقایسه میانگین IA جزئی لگوم در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی…………………………………… 93
شکل 4-42- مقایسه میانگین IA کل در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 94
شکل 4-43- مقایسه میانگین RCC جزئی آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 95
شکل 4-44- مقایسه میانگین RCC جزئی لگوم در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی…………………………………… 96
شکل 4-45- مقایسه میانگین RCC کل در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 96
شکل 4-46- مقایسه میانگین MAI در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 97
شکل 4-47- مقایسه میانگین RVT در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 98
شکل 4-48- مقایسه میانگین SPI در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 99
فهرست جداول
عنوان شماره صفحه
جدول 3-1- برخی خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک محل آزمایش…. 25
جدول 4-1- تجزیه واریانس میانگین مربعات صفات بررسی شده آفتابگردان در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی…………………….. 32
جدول 4-2- تجزیه واریانس میانگین مربعات صفات بررسی شده لوبیا چشم بلبلی در کشت مخلوط با آفتابگردان……………………………. 41
جدول 4-3- تجزیه واریانس میانگین مربعات صفات بررسی شده سویا در کشت مخلوط با آفتابگردان …………………………………… 49
جدول 4-4- تجزیه واریانس میانگین مربعات صفات بررسی شده علف های هرز در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیاچشم بلبلی……………. 55
جدول 4-5- تجزیه واریانس LER جزئی آفتابگردان درکشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 62
جدول 4-6- تجزیه واریانس LER جزئی سویا و لوبیا چشم بلبلی درکشت مخلوط با آفتابگردان………………………………………. 63
جدول 4-7- تجزیه واریانس LER کل درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی…………………………………………… 65
جدول 4-8- تجزیه واریانس ضریب تهاجم (A) درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 66
جدول 4-9- تجزیه واریانس AYL جزئی آفتابگردان درکشت مخلوط با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 68
جدول 4-10- تجزیه واریانس AYL جزئی لگوم درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی………………………………….. 69
جدول 4-11- تجزیه واریانس AYL کل درکشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشم بلبلی……………………………………….. 70
جدول 4-12- تجزیه واریانس CR جزئی آفتابگردان و لگوم در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشمبلبلی…………………………………… 71
جدول 4-13- تجزیه واریانسIA جزئی آفتابگردان در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی……………………………… 73
جدول 4-14- تجزیه واریانسIA جزئی لگوم در کشت مخلوط با سویا و لوبیا چشمبلبلی……………………………………………….. 74
جدول 4-15- تجزیه واریانس IA کل در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی………………………………………… 75
جدول 4-16- تجزیه واریانس RCC جزئی آفتابگردان، لگوم و کل در کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی…………………. 77
جدول 4-17- تجزیه واریانس MAI، RVT و SPIدر کشت مخلوط آفتابگردان با سویا و لوبیا چشمبلبلی…………………………………… 79
فصل اول
مقدمه و کلیات
1-1-مقدمه
امروزه جهان با مشکل بزرگ رشد جمعیت مواجه است که یکی از پیامدهای آن کمبود غذا میباشد و تأمین غذای این جمعیت رو به رشد به بخش کشاورزی مربوط میشود. افزایش جمعیت سبب شده است تا کودهای شیمیایی، سموم دفع آفات نباتی، فراوردههای هورمونی و سایر عوامل خطرزا برای محیطزیست به صورت کنترل نشده و بیرویه به بخش کشاورزی وارد شوند تا این بخش بتواند به تقاضای رو به رشد مواد غذایی پاسخ دهد. در سالهای اخیر به علت مشکلاتی که در اثر کاربرد بیرویه مواد شیمیایی در کشاورزی و روشهای رایج تولید مواد غذایی بروز کرده است توجه مضاعفی به کشاورزی پایدار معطوف شده است (توحیدی نژاد و همکاران، 1383).
کشاورزی پایدار (Sustainable Agriculture) نوعی کشاورزی است که در جهت منافع انسان بوده، کارایی بیشتری در استفاده از منابع دارد و با محیط در توازن است. استفاده مناسب از عوامل محیطی و زارعی همراه با تغییر الگوی کشت، از جمله روشهای مدیریتی است که باعث بهبود عملکرد گیاهان زراعی و پایداری در کشاورزی خواهد شد. چند کشتی (Multiple Cropping) و کشت مخلوط (Intercropping) یکی از راههای رسیدن به کشاورزی پایدار (معافی و موکارلی، 2003؛ توحیدی نژاد و همکاران، 1383) و یکی از قدیمیترین و گستردهترین عملیات مورد استفاده در سامانههای کشاورزی کم نهاده در بسیاری از مناطق جهان است (لیتورجدیس و همکاران، 2011).
کشت مخلوط به روشی از کشت که بر مبنای استفاده حداکثر از پتاسلهای محیطی، از طریق کشت توأم یا متوالی دو یا چند گیاه زراعی که از لحاظ زمان کاشت و برداشت و نحوه رشد متفاوت هستند اطلاق میشود. محققین بسیاری در مطالعات خود از دستیابی به عملکرد بیشتر بهعنوان برتریهای کشت مخلوط نسبت به کشت خالص اشاره داشتهاند. از دلایل دیگر برتری نظام مخلوط نسبت به تک کشتی کاهش آفات و بیماریها، حفاظت خاک، بهبود راندمان استفاده از منابع (آب، عناصر غذایی و نور)، کاهش ریسک تولید و کاهش خسارت علفهای هرز است (بولسون، 1997؛ هیمس، 1999؛ ریجنتجس و همکاران، 1992). این سیستمهای زراعی همچنین ریسک تولید محصولات را چه به لحاظ تأثیر شرایط غیرقابلپیشبینی اقلیمی و چه شرایط پر نوسان بازار، کاهش داده و در مجموع به پایداری بیشتر سیستمهای معیشتی کشاورزی میانجامد (بهشتی و همکاران، 1389؛ اینال و همکاران، 2007).
انتخاب گیاهان مناسب در کشت مخلوط از اهمیت خاصی برخوردار است. در طراحی یک نظام کشت مخلوط انتخاب نوع گونهها به نحوی که اثرات تکمیلکنندگی بر یکدیگر داشته باشند، شرط اصلی موفقیت میباشد که لازمه این کار شناخت کامل گیاه در ارتباط با نیازهای اکولوژیکی آن و نحوه واکنش آن به محیط است (موشاگالوسا و همکاران، 2008). معمولاً افزایش عملکرد در نظام کشت مخلوط، زمانی ایجاد میشود که گیاهان تشکیلدهنده مخلوط از نظر نحوه و میزان استفاده از منابع با یکدیگر کاملاً متفاوت باشند (بومن و همکاران، 2002). بر همین اساس استفاده از گونههای گیاهی با فنولوژی و خصوصیات مورفولوژیکی متفاوت که کمترین رقابت را در یک آشیانه اکولوژیکی ثابت چه از نظر عوامل محیطی چه از نظر زمان با هم ایجاد کنند گام مهمی در موفقیت کشت مخلوط محسوب میشود (موشاگالوسا و همکاران، 2008).
آفتابگردان، پنجمین گیاه مهم در تولید روغن خوراکی محسوب میشود و حدود 2/8% از کل تولید دانههای روغنی جهان را تشکیل میدهد (خواجه پور، 1383). بقولات نیز در جیره غذایی انسان، تغذیه دام و افزایش حاصلخیزی خاک نقش مهمی ایفا میکنند (نلسون و همکاران، 2003)، لذا استفاده از آنها در کشت مخلوط بسیار مفید خواهد بود. لوبیا چشم بلبلی از جمله حبوباتی است که در کشورهای گرمسیری و نیمه گرمسیری کشت و کار میشود و یک منبع تغذیهای مهم به شمار میآید (سینگ و همکاران 1997). سویا نیز یکی از مهمترین گیاهان روغنی دنیاست و دانه خشک آن با داشتن 20-14% روغن و 40-30% پروتئین، اهمیت ویژهای در تغذیه انسان، دام و طیور دارد (لطیفی، 1372).
کنترل علفهای هرز بهعنوان یکی از مزایای کشت مخلوط برشمرده شده است. علفهای هرز مهمترین عامل محدودیت در سیستمهای کشاورزی میباشند و اگر در مزارع کنترل نشوند، عملکرد گیاهان زراعی بسته به توان رقابتی آنها 100-10% کاهش مییابد (رحیمیان و شریعتی، 1378). در کشت مخلوط بهدلایل مختلف از جمله افزایش پوشش گیاهی، افزایش رقابت، میزان و هجوم علفهای هرز به نحو بارزی کاهش مییابد. از اینرو کشت مخلوط میتواند بطور قابل توجهی از میزان کاربرد علفکشها بکاهد و این امر علاوه بر ارزش اقتصادی از اهمیت زیستمحیطی بسزایی نیز برخوردار است. لذا با توجه به اهمیت کشت مخلوط در راستای تحقق اهداف کشاورزی پایدار و اهمیت گیاهان یادشده (لوبیا چشم بلبلی، سویا و آفتابگردان)، در این پژوهش به بررسی کشت مخلوط افزایشی لوبیا چشم بلبلی و سویا با آفتابگردان با تأکید بر کنترل علفهای هرز در این سیستم کشت پرداخت شده است.
1-2-فرضیات تحقیق
1- کشت مخلوط افزایشی آفتابگردان با لوبیا چشم بلبلی و سویا نسبت به تککشتی کارآمدی بالاتری دارد.
بین رفتن حاصلخیزی خاک و در مواردی عدم امکان تداوم کشاورزی گردیده است.
برای تأمین گندم مورد نیاز کشور و رسیدن به خودکفایی، باید به افزایش توان تولید و حفظ حداکثر پتانسیل موجود توجه داشت .بنابراین شناسایی و کنترل علفهای هرز می تواند در افزایش عملکرد و بهره وری اقتصادی نقش اساسی داشته باشد (میرکمالی و همکاران ، ۲۰۰۶) . در این بین محصولاتی که سریعتر میتوانند پوشش خود را ببندند نسبت به محصولاتی که پوشش آنها دیرتر بسته میشود یا قادر به این کار نیستند، قابلیت بیشتری برای رقابت با علفهای هرز دارند. در بین محصولات یکساله، غلات دانه ریز و دانههای روغنی از محصولاتی هستند که پوشش آنها سریعتر بسته میشود و پوشش متراکم و رقابتی را تشکیل میدهند. در مورد غلات قابلیتهای زیادی برای گسترش روش های غیر مستقیم کنترل علفهای هرز وجود دارد. از آنجا که رقابت بین گیاهان بر اثر مجاورت آنها با یکدیگر به وجود میآید، شاید بتوان رقابت را تابعی از تراکم گیاهی توصیف کرد که با تغییر تراکم گیاهان زراعی، جمعیت علفهای هرز را میتوان کاهش داد. رقابت یکی از ارزانترین و کاربردی ترین روشها برای کنترل علفهای هرز توسط کشاورزان است.
در مزارع گندم ایران بیش از ۲۰۰ گونه علف هرز وجود دارد که تعدادی از آنها علفهای هرز مهم و بسیار خسارت زا و تعدادی از آنها اهمیت کمی دارند. با این حال بسیاری از کشاورزان بدون آگاهی از یافته های تحقیقاتی و اصول علمی در استان خوزستان مشغول تولید گندم بوده و به دلیل عدم استفاده از ارقام مناسب ، تراکم مطلوب ، رعایت مصرف بهینه کودشیمیایی و علفکشها علاوه بر مشکلات علفهای هرز، مشکلات زیست محیطی فراوانی را ایجاد کرده اند. افزایش مقاومت به علف کشها و نگرانی عمومی درباره اثر جانبی آنها ، موجب فشار زیاد به کشاورزان برای کاهش استفاده از علفکشها شده است، که نتیجه آن منجر به بسط راهبردهای مدیریت تلفیقی علفهای هرز بر پایه استفاده از دیگر شیوه های جایگزین کنترل شیمیایی و منطقی کردن استفاده از علفکشها، مورد توجه قرار گرفته است.
یکی از راههای کاهش رقابت علفهای هرز، استفاده از تراکم بهینه گیاه زراعی است. با افزایش تراکم مناسب و بهبود پوشش گیاهی در مراحل اولیه رشد ، گیاه زراعی می تواند با علفهای هرز مجاور مقابله کند، بدون آنکه علف کشی مصرف شده باشد. البته انتخاب تراکم گیاهی باید به نحوی باشد که زمینه رقابت درون گونه ای، بین بوتههای گندم را باعث نشود. این موضوع هم اکنون در مدیریت پایدار علفهای هرز یعنی استفاده از عوامل به زراعی از جمله تراکم گیاهی پذیرفته شده است.
از طرفی استفاده از عناصر غذایی از جمله عناصر مغذی برای کاهش اثر گذاری رقابت علفهای هرز با گندم نیز در بررسیهای مختلف مدنظر بوده است. بواسطه تغذیه مناسب گندم، بهبود رشد گیاهی و افزایش توان گیاه زمینه بروز رقابت بین گونهای را کاهش میدهد. به عبارت دیگر تقویت گیاه از طریق عناصر مغذی در حد مناسب، باعث ایجاد اندامها و بافتهای مناسب گیاهی شده و توان رقابتی گندم را در استفاده از امکانات محیطی مانند آب و نور را فراهم می کند و برتری خود را
نسبت به علفهای هرز نشان میدهد.
اثر متقابل تراکم گیاهی بهینه و عناصر ریز مغذی ضروری گندم زمینه استقامت و پایداری گندم را در مقابله با علفهای هرز آن فراهم می کند و زمینه را در راستا نیاز کمتر به مصرف مواد شیمیایی آلوده کننده محیط مهیا خواهد نمود. از آنجاییکه در این زمینه در خوزستان اطلاعات اندکی موجود است. لذا بررسی در این زمینه برای افزایش تواید گندم در منطقه می تواند مفید و ضروری باشد.
فرضیه ها
۱- با بهره گرفتن از عناصر مغذی به همراه عامل به زراعی تراکم میتوان پتانسیل مطلوب گندم را برای مقابله با علفهای هرز آن ایجاد نمود.
۲- با افزایش تراکم گندم جمعیت علفهای هرز کاهش مییابد.
اهداف اصلی
۱- بررسی اینکه آیا عناصر مغذی به همراه عامل به زراعی تراکم میتوانند پتانسیل مطلوب گندم را برای مقابله با علفهای هرز در غیاب علف کش فراهم آورند.
۲- بررسی کنترل علفهای هرز جهت افزایش تولید در واحد سطح.
۳- افزایش قدرت رقابت گندم در برابر علفهای هرز با بهره گرفتن از عناصر مغذی.
اهداف فرعی
۱- در کدام سطح از عناصر مغذی توانایی رقابت گندم با علف هرز بیشتر است؟
۲-تعیین تراکم مطلوب کاشت
نوآوری
اثر متقابل تراکم گیاهی بهینه و عناصر ریز مغذی ضروری گندم زمینه استقامت و پایداری گیاه را در مقابله با علفهای هرز آن فراهم می کند و در این راستا نیاز به مصرف مواد شیمیایی آلوده کننده محیط نیز نخواهد بود.
در این زمینه در گندم منطقه خوزستان اطلاعات به اندازه کافی موجود نیست. لذا بررسی جنبه های رقابتی این موضوع می تواند در مدیریت علفهای هرز گندم مفید واقع شود.
این مطلب را هم بخوانید :
فصل دوم