کردند. دی پاسکال– ترسا و همکاران یک روش جداسازی HPLC و تشخیص آنلاین با آرایه دیودی اسپکتروسکوپی بعد از واکنش شیمیایی با پارا- دی متیل آمینو سینامان آلدئید (DMACA) را ارائه داده اند. استخراج ترکیبات فنلی در ماءالشعیرها نیز توسط استخراج مایع-مایع (LLE) با حلال های آلی مانند ان-هگزان، ایزواکتان، اتیل استات و استون/آب انجام شد. اسیدهای آلی در ماءالشعیر توسط بلکه و ایروین با یک رزین تبادل آنیون مورد بازیافت قرار گرفت و با تاثیر رزین بر متانول-BF3 به استرهای متیلی آنها تبدیل می شوند. در ضمن، استخراج فاز جامد (SPE) یک روش متداول و معمول مورد استفاده برای پیش غلظت و خالص سازی پیش از جداسازی HPLC ترکیبات فنلی در ا
نواع شراب می باشد، این روش استخراج در مورد ماءالشعیرها انجام نشده است. جداسازی ترکیبات فنلی در ماءالشعیر معمولا توسط کروماتوگرافی مایع معکوس که به
این مطلب را هم بخوانید :
پایان نامه درمورد جایگاه سند/:تسلیم در برابر سند
دنبال آن آرایه ماورابنفش فوتودیود، فلوریمتری، الکتروشیمیایی و طیف سنجی جرمی قرار دارد، انجام می شود. روشی بر اساس استخراج فاز جامد و به دنبال آن جداسازی کروماتوگرافی مایع و تشخیص ماورابنفش به عنوان یک ابزار تحلیلی مفید برای کنترل کیفیت در صنعت تخمیر برای تعیین اسیدهای فنلی مانند اسید کافئیک، پارا-کوماریک، اسید گالیک، اسید جنتیسیک، فلوریک اسید و اسید سالیسیلیک و
1-2- بیان مسئله:
سیستم تحریک با تغییر جریان dc سیمپیچ تحریک واقع بر روی رتور نیروی محرکه تولید شده ژنراتور را کنترل میکند وبا تغییر نیروی محرکه ژنراتور نه تنها ولتاژ خروجی
این مطلب را هم بخوانید :
آیا تقاضای اندک باعث خواهد شد تا مایکروسافت تجارت فروش موبایل را کنار بگذارد؟
تنظیم میشود بلکه ضریب قدرت و دامنه جریان نیز کنترل میشود.
مهمترین اجرا سیستم تحریک]3[ ]4[:5-2- بحث و نتیجهگیری.. 40
5-3- پیشنهادات برخاسته از تحقیق.. 41
5-3-1 پیشنهادات کاربردی.. 41
5-3-2- پیشنهادات پژوهشی.. 42
منابع و مآخذ. 43
چکیده
هدف از این تحقیق تاثیر یک دوره تمرینات دایرهای پلایومتریک بر فاکتورهای آمادی جسمانی دانش آموزان کشتیگیر منطقه 11 شهر تهران بود.
بدین منظور 30 نفر از دانش آموزان کشتیگیر منطقه 11 شهر تهران در سال تحصیلی 93-92 به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (N=15) با (میانگین سن 97/1±2/17 سال، قد 69/3±06/179 سانتیمتر، وزن 81/5±06/73 کیلوگرم) و گروه کنترل (N=15) با (میانگین سن 57/3±26/17 سال، قد 74/6±6/177 سانتیمتر، وزن 88/5±66/72 کیلوگرم) تقسیم شدند. روش کار بدین صورت بود که ابتدا پرسشنامه جهت کسب اطلاعات شخصی توسط آزمودنیها تکمیل شد. پس از آن جهت آشنایی آزمودنیها با آزمونها، کلیه مراحل اجرای آزمون و نحوه انجام هر کدام از آزمونها به ترتیب توسط محقق توضیح و اجرا شد. سپس آزمودنیها 20 دقیقه گرم کرده و به ترتیب آزمونهای (سن، قد، وزن، نشستن و رسیدن، پرش سارجنت، شنا روی دست و دو 9×4) را به ترتیب برای اندازه گیری فاکتورهای (انعطافپذیری، توان بیهوازی، استقامت عضلانی و چابکی) را در پیش تست انجام داده و نتایج در برگههای مخصوص ثبت شد. سپس گروه تجربی به مدت 6 هفته، هفتهای 3 جلسه و هر جلسه 45 الی 60 دقیقه برنامه منتخب تمرین دایرهای پلایومتریک را انجام داده و گروه کنترل هیچ تمرینی انجام نداد. در انتها نیز برای جمع آوری داده ها در پس آزمون هر دو گروه مجدداَ آزمونهای مورد نظر را انجام دادند. نتایج نشان داد: برنامه تمرین دایرهای پلایومتریک بر توان بیهوازی، چابکی، استقامت عضلانی و انعطافپذیری دانش آموزان کشتیگیر منطقه 11 شهر تهران تاثیر معنیداری دارد.
واژه های کلیدی: توان بیهوازی، استقامت عضلانی، چابکی، انعطافپذیری کشتی گیر، فاکتورهای آمادگی جسمانی.
1-1- مقدمه
جامعه ورزشی در جهت قهرمانی و حرفهای شدن در حال حرکت است و هر کسی به هر دلیل و هدفی ممکن است در یک فعالیت ورزشی و برنامه تمرینی خاص شرکت کند، اما توجه به این مسئله که استعداد ورزشی یکی از مهمترین عوامل در دستیابی به سطح بالای عملکرد ورزشی است نیز مهم است در ضمن برای شکوفایی این استعداد، مربیگری مبتنی بر اصول عملی ورزش نیز ضروری به شمار میرود. از این رو ضمن شناخت این استعداد باید به شیوه ای صحیح آن را رشد و توسعه داد. معمولا متخصصین ورزش معتقدند که برای دستیابی به سطح بالای عملکرد ورزشی باید ضمن شناخت ورزش، با روشهای مختلف تمرین به توسعه سطح عملکرد و آمادگی افراد پرداخته شود.
انگیزه و پیشرفت و دستیابی به اوج توانمندی در اجرای مهارتها، مربیان را برآن داشته است تا روشها و راه های تمرینی متفاوتی را جهت موفقیت ورزشکاران به کار گیرند. برای پیشرفت در هر رشته ورزشی، ضمن آگاهی لازم از اصول و فنون آن ورزش، باید ورزشکار از آمادگی بدنی لازم و اختصاصی برخوردار باشد(ادیبپور، 1380). برای رسیدن به این آمادگی، یکی از شیوههای تمرینی که توسط مربیان به کار گرفته میشود تمرینات پلایومتریک است. از آنجایی که هر ورزشکاری برای قویتر و سریعتر بودن تلاش میکند پس این نوع تمرینات را میتوان برای بهبود قدرت و سرعت ورزشکاران جهت افزایش آمادگی و توانایی آنها به کار گرفت. شروع به کارگیری این نوع تمرینات از دهه 1960 بوده که از آن به عنوان یک روش تمرینی زود بازده استفاده میشد. این تمرینات با بهره گرفتن از مکانیسم بازتاب کششی برای رسیدن به اهداف ورزشی مفید بوده و در بسیاری از ورزشها چون والیبال، بسکتبال، دوو میدانی، شنا و… کاربرد داشته است (ادیبپور، 1380).
رشته کشتی از جمله رشتههای ورزشی است که در آن آمادگی جسمانی اهمیت بالایی دارد. پس ورزشکار برای دستیابی به رکورد خوب باید میزان، آمادگی و توان بدنی خود را بالا ببرد که این هدف میتواند از طریق تمرینات پلایومتریک فراهم شود و به ورزشکار در بهبود و توسعه آمادگی جسمانی و کسب قهرمانی خوب کمک میکند. در این تحقیق سعی بر این خواهد بود که به بررسی تاثیر تمرینات پلایومتریک بر فاکتورهای آمادگی جسمانی دانش آموزان کشتیگیر به عنوان آیندهسازان این رشته ورزشی پرطرفدار کشورمان پرداخته شود تا شاید بتوان با کسب اطلاعات، کمکی به ورزشکاران و مربیان نمود (بومپا،[1] 1982).
1-2- بیان مساله
پیشرفتهای علوم ورزشی در سالهای اخیر بسیار چشمگیر بوده و آمادگی جسمانی نیز به عنوان بخش مهمیاز این پیشرفتها، از تنوع، تغییر و توسعه به دور نبوده است. انجام تمرینات خاص برای رسیدن به آمادگی مطلوب در رشتههای ورزشی و همچنین در بحث تندرستی عمومیاهمیت ویژهای دارد. اگر این تمرینات بر پایه تحقیقات علمیاستوار باشد، نتایج بهتری در پی خواهد داشت. از بین عوامل آمادگی جسمانی، توان عاملی مهم در موفقیت ورزشکاران محسوب میشود و توان بیهوازی اندام تحتانی عامل مهمیدر رشتههایی مانند فوتبال، بسکتبال، تکواندو و غیره است. در چند دهه اخیر، روشهای مختلفی مانند تمرینات با وزنه و تمرینات سرعتی برای تقویت توان بیهوازی اندام تحتانی به کار برده شده است. اخیرا تمرینات پلایومتریک به عنوان شیوهای موثر، مورد توجه مربیانی قرار گرفته
که در پی تقویت عملکردهای سرعتی و انفجاری ورزشکاران هستند. اصولا ویژگی ذاتی این نوع تمرینات، تلفیق قدرت و سرعت برای تولید توان است. این تمرینات با درگیر کردن تعداد بیشتری از تارهای عضلانی در اثر فعال شدن دوکهای عضلانی و بهره مندی از ویژگی الاستیک یا کشسانی عضلات، سازگاریهای عملکردی مختلفی در عضلات به وجود میآورند که نتیجه آن عملکرد بهتر و هماهنگ تر عضلات (هماهنگی در بکارگیری عضلات) و ایجاد قدرت انفجاری بیشتر در عمل است. این سازگاری، بویژه در رشتههایی که نیازمند پرشهای پیاپی به مدت طولانی اند، اهمیت بیشتری دارد (نبی زاده و همکاران،1393).
آمادگی جسمانی همچنین مجموعه ای از ویژگیهای ذاتی و اکتسابی است که توانایی اجرای فعالیت بدنی را تعیین میکند (سندگل،1372) و ایجاد سلامت عمومیمهمترین نقشی است که میتوان از آن انتظار داشت. از جمله فاکتورهای مهم آمادگی جسمانی میتوان توان بیهوازی، چابکی، قدرت و انعطافپذیری را نام برد (هامپری [2]و همکاران،1999).
در علم فیزیک توان عبارت است از انجام کاری معین در واحد زمان است. اغلب رشتههای ورزشی دارای اجرای فعالیتهای کوتاه مدت و سریع با بازده توان حداکثر، نیاز دارند. در واقع توان انفجاری نشانه ظرفیت و قابلیت دستگاه متابولیکی برای تأمین انرژی در غیاب اکسیژن است. بدین ترتیب اندازهگیری این قابلیت برای ارزیابی برنامههای تمرین و گزینش ورزشکاران زبده از اهمیت زیادی برخوردار است (مارکویچ[3] و همکاران، 2007).
تا دهه شصت میلادی، طراحی تمرینات بدنسازی بیشتر به کار مقاومتی برای افزایش قدرت یا سرعت محدود میشده است. پس از آن، تمرینات مذکور تنها پیشدرآمدی برای تمرینات اصلی توانی یعنی تمرینات پلایومتریک محسوب شدند. در یک تعریف عملیاتی، حرکت پلایومتریک فعالیتی سریع و قدرتمند است که با بهره گرفتن از یک پیش حرکت کششی و سریع که محرک رفلکس کششی است، اجرا میشود. در تمرینات پلایومتریک، با درگیر نمودن بیشتر اجزای کشش پذیر طبیعی عضله (تاندونها) و رفلکس کششی تلاش میشود توان حرکات اجرایی افزایش یابد (کوین و همکاران، ). علاوه بر این، به نظر میرسد که بازدارندگی متقابل عصبی نیز در تسهیل این فرایند نقش داشته باشد (مککاتی[4] و همکاران، 2007. بنجامین و همکاران، 2005.گاردینر). پلایومتریک، تمریناتی است که عضلات را قادر میسازد در کوتاهترین زمان ممکن، حداکثر قدرت خود را اعمال کند و فرایند چرخه کشیده شدن ـ کوتاه شدن انقباض عضلانی، پایه اصلی این تمرین است (کوین[5] و همکاران، 2009).
مزیّت این تمرین در این است که موجب آمادگی دستگاه عصبی ـ عضلانی میشود و در نتیجه به ورزشکاران اجازه میدهد تا در فعالیتهایی که همراه با تغییر جهت میباشند، به نحو قدرتمند و سریعی اجرای وظیفه نمایند. با انجام این گونه تمرینات، زمان موردنیاز برای تغییر جهت، کاهش یافته و در نتیجه، سرعت و توان انفجاری، افزایش مییابد. لذا، ورزشکارانی که در رشتههای مختلف به توان نیاز دارند، میتوانند از تمرینات پلایومتریک بسیار سود ببرند. مزیت دیگر این تمرینات، نوع حرکات آن است که آموزش و یادگیری آنها بسیار ساده و آسان میباشد (کلوندی[6] و همکاران، 1390).
اما همانند تمرینات استقامتی و مقاومتی، در تمرینات پلایومتریک نیز ضرورت دارد تا نوع حرکت، تعداد وهلههای تمرینی، تعداد تکرار حرکت در هر وهله و شدت بار هر تکرار به دقت طراحی شود. در غیر این صورت، ورزشکار یا با کمتمرینی روبهرو میشود و پیشرفت چندانی نخواهد نمود و یا با بیش تمرینی روبرو شده و خیلی سریع دچار آسیب میشود. بر اساس اصل ویژگی تمرین، نوع حرکات پلایومتریک باید تا حد ممکن مشابه حرکات ورزش مورد نظر باشد (کوین و همکاران، 2009. پوتاچ[7]، 2003. بومپاف[8] 1382). اما اینکه این تمرینات با چه شدت و چه مدتی باید انجام شوند؟ همچنین اینکه آیا این تمرینات بر فاکتورهای مختلف آمادگی جسمانی (توان بیهوازی، چابکی، انعطافپذیری، استقامت عضلانی) آن هم در کشتیگیران و مخصوصا کشتیگیران جوان تاثیر دارد یا نه؟ سوالی است که لازم است تا تحقیقات بیشتری پیرامون آن انجام شود.
یکی از عوامل مهم که در اجرای حرکات مختلف رشته ورزشی کشتی کاربرد دارد، قدرت عضلانی و توان انفجاری اندام تحتانی است. همچنین، یکی از جنبههای بارز موفقیت و پیشرفت در هر رشته ورزشی، شناخت عوامل مؤثر در برنامههای قهرمانی و نیز آگاهی مربیان از ظرفیتهای عملکردی مؤثر در پیروزی و موفقیت ورزشکاران میباشد. در تحقیقات انجام شده داخل و خارج کشور، تأثیر تمرینات پلایومتریک بر توان بیهوازی و انفجاری ورزشکاران تا حدودی مشخص گردیده است. اما، در زمینه تاثیر این تمرینات بر فاکتورهای آمادگی جسمانی کشتیگیران و همچنین معرفی یک شیوه انتخابی مناسب از اینگونه تمرینات تحقیقات چندانی صورت نگرفته است. لذا، میتوان با انجام این تحقیق، روش مناسب و مفیدی از اینگونه تمرینات را ارائه داد تا مربیان و معلمان بتوانند در کوتاهترین زمان ممکن و با صرف هزینه اندک، بیشترین سود را برده و به نتیجه برسند.
کاربرد این روش تمرینی ابتدا در شوروی و در سال 1960 مشخص شد. به دنبال آن ورزشکاران در رشتههای دوومیدانی اولین گروهی بودند که با بهره گرفتن از این نوع تمرینات به موفقیتهای چشمگیری دست یافتند (کوین[9] و همکاران، 2009). والری برزوف ، دونده سرعت روسی پیشرفت خود را مدیون تمرینات پلایومتریک میدانست. همچنین، اثر تمرینی پلایومتریک به طور تجربی توسط پژوهشگرانی از قبیلهارمن، پارسلز و اسکولز مطالعه و گزارش شده است. در چند سال اخیر، انجام تمرین به روش پلایومتریک میان ورزشکاران طراز اول، مرسوم شده و بخشی از برنامههای تمرینی آنها را به خود اختصاص داده است (کلوندی[10] و همکاران، 1390).به همین دلیل محقق در تحقیق حاضر در پی یافتن این سوال است که آیا تمرینات پلایومتریک دایرهای بر برخی فاکتورهای آمادگی جسمانی کشتیگیران تاثیر دارد؟
1-3- اهمیت و ضرورت تحقیق
انسان از گذشته تا به حال در تلاش بوده است که آمادگی بیشتری داشته باشد تا بتواند بهترین مقامها و حتی رکوردها را کسب کند. البته دستیابی به سرعت بالای حرکتی و افزایش کارایی کشتیگیران نیازمند تولید این نیروی پیش برنده بالا میباشد که این کارخود نیازمند افزایش قدرت و سرعت عضلات درگیر در حرکتها میباشد.
کشتیگیرانی که از لحاظ قدرت و سرعت عضلانی ضعیف هستند دارای سرعت عمل پایین بوده و در آنها تطابق و هماهنگی عضلانی ضعیف بوده و در نتیجه قابلیتهای بدنی و حرکتی آنها از نظر کمیو کیفی کاهش مییابد (امیرخانی، 1381) .
بنابراین رسیدن به بهترین قهرمانی در کشتی بستگی به اجرای خوب مهارتها و داشتن حداکثر آمادگی بدنی دارد. لازم است هر کشتیگیری ضمن صرف زمان کافی
این مطلب را هم بخوانید :
https://urlscan.io/result/555a5ab4-9813-4e89-83d5-ad940c624c1c/
جهت یادگیری اصول مهارتی از برنامه تمرینی مناسب بهره جسته تا تواناییهای خود را از حالت بالقوه به بالفعل در آورد. بنابراین مربی در کنار تمرینات کشتی، از تمرینات غیر تخصصی جهت بهبود عملکرد و افزایش فاکتورهای آمادگی جسمانی برای ورزشکاران استفاده مینماید که از جمله این تمرینات، تمرینات پلایومتریک است. با توجه به فاکتورهای مهم آمادگی جسمانی در کشتی (توان، چابکی،استقامت و سرعت) و هدف بکارگیری تمرینات پلایومتریک، بنابراین به نظر میرسد بتوان از این تمرینات در کنار تمرینات تخصصی جهت تقویت عملکرد کشتیگیران استفاده کرد. چو کراجل داشتن سرعت بالا و اجرای حرکات و مهارتها با سرعت بیشتر در رشتههای ورزشی را منوط به داشتن تمرینات مناسب به ویژه ترکیبی از تمرینات مقاومتی و پلایومتریک میداند (هدایت، 1361).
با توجه به اهمیت تأثیر تمرینات پلایومتریک بر آمادگی بدنی و حرکتی ورزشکاران، عدم مشاهده تحقیقات کافی در زمینه موضوع مورد نظر، جایگاه ورزش کشتی در بین اقشار مختلف جامعه و در سطح بین المللی و نیاز به یافتن بهترین برنامه تمرینی برای کسب حداکثر آمادگی جهت دستیابی به قهرمانی در سطوح مختلف ملی و بین المللی، در این تحقیق تأثیر تمرینات دایرهای پلایومتریک بر فاکتورهای آمادگی جسمانی دانش آموزان کشتیگیر به عنوان آینده سازان کشتی کشور عزیزمان مورد مطالعه قرار گرفته است. امید است با بهره گرفتن از نتایج این مطالعه بتوان اطلاعات کامل و جامعی در زمینه تاثیر تمرینات پلایومتریک بر برخی از فاکتورهای آمادگی جسمانی کشتیگیران کسب کرده تا با نتایج بدست آمده کمکی به پیشرفت و ارتقاء سطع عملکرد کشتیگیران کرده باشیم.
1-4- اهداف تحقیق
1-4-1- هدف کلی:
هدف این تحقیق، بررسی تاثیر 6 هفته تمرینات دایرهای پلایومتریک بر برخی فاکتورهای آمادگی جسمانی (توان بیهوازی، چابکی، استقامت عضلانی، انعطافپذیری) دانش آموزان کشتیگیر منطقه 11 شهر تهران میباشد.
1-4-2- اهداف ویژه
1- بررسی اثر برنامه تمرین دایرهای پلایومتریک بر چابکی دانش آموزان کشتیگیر منطقه 11 شهر تهران.
2- بررسی اثر برنامه تمرین دایرهای پلایومتریک بر استقامت عضلانی دانش آموزان کشتیگیر منطقه 11 شهر تهران.
3- بررسی اثر برنامه تمرین دایرهای پلایومتریک بر انعطافپذیری دانش آموزان کشتیگیر منطقه 11 شهر تهران.
اینتستینالیس ligulae intestinalisاز ناحیه روده و محوطه شکمی ماهیان کپور سد شهید شاهچراغی شهرستان دامغان ایده شناسایی، بررسی بیماریهای انگلی و عوامل موثر در شیوع آنان در این منطقه و 2 رودخانه مهم این استان ایجاد گردید.
1-1- منابعآبی استان سمنان
استان سمنان با ارتفاع متوسط m۱۱۳۰ از سطح دریا و km ۲۱۶ فاصله تا تهران حد فاصل 3 شهر دامغان، گرمسار و مهدیشهر در جنوب رشته کوه البرز و شمال دشت کویر در راه تهران به خراسان واقع شده و دارای آب و هوایی خشک و معتدل میباشد. از مهمترین ویژگیهای جغرافیایی استان سمنان وجود دشت کویر، ریگ جن و تپههای حصار در جنوب و رودخانه فصلی گلرودبار در شمال غرب بوده که با سرچشمه گرفتن از رشته کوههای البرز و گذر از شهرستان مهدیشهر به دشت کویر میریزد. استان سمنان با توجه به موقعیت جغرافیایى و اقلیمى ایران جزوء مناطق خشک و کمآب محسوب میشود به طوریکه صنایع و بخشهای مختلف کشاورزى این استان با کمبود آب مواجه بوده و تأمین آب مصرفى آن از طریق آبهاى سطحى و زیر زمینى مىباشد. بنا بر گزارشات اداره منابع آب استان سمنان مجموع آبهای سطحی و زیر زمینی استان m3 1071 میلیارد است که 82% آن حدود m3 873 میلیون جزو منابع آب زیرزمینى و18% مابقی حدود m3 198 میلیون جزو منابع آبهاى سطحى بوده که در حال حاضر حجم آبهاى زیرزمینى استان m3 852 میلیون برآورد شده که این میزان برداشت از میزان تخمینى بیشتر مىباشد و به همین دلیل حفر چاههاى عمیق و استفاده از آبهاى زیرزمینى در دشتهاى شاهرود و ایوانکى ممنوع اعلام شده است (اطلس فرهنگی ایران).
آبهای زیرزمینی استان شامل: چاهها عمیق و نیمهعمیق، قناتها و آبخوانها بوده و آبهای سطحی استان شامل رودخانهها (گلرودبار، تاش، چشمهعلى، حبلهرود، ایوانکى)، چشمهها (چشمه امامزاده عبدالله(ع)، آبمراد، آبقولنج، نمکدره) و سد مخزنی شهید شاهچراغی میباشد.
توسعه آبزیپروری
متوسط تولید آبزیان استان در 3 سال اخیر دارای رشد 20- 15% بوده که از 522 تن تولید در سال 1389 به 850 تن تولید در سال 1392رسیده است. تولید انواع گونههای مناسب آبزیپروری در استان سمنان شامل انواع ماهیان سردآبی، گرمآبی و ماهیان خاویاری بوده است. ماهیان سردآبی به عنوان گونه اصلی ماهیان پرورشی استان در دمای آب متوسط بینC18- 8 رشد، تکثیر و نمو مییابند که این گونه پرورشی امروزه بیشترین درصد تولید استان را به خود اختصاص داده و به عنوان محور توسعه بخش شیلات استان به شمار میروند، ماهیان گرمآبی در دمای آب بینC35-12 شامل 4 گونه کپور معمولی، کپور علفخوار (آمور)، کپور نقرهای (فتیوفاگ) و کپور بیگهد در استان پرورش مییابند همچنین ظرفیت استحصال خاویار در سطح وسیعی از استان به دو دلیل تولید گوشت سفید و استحصال خاویار
با رشد مناسبی افزایش یافته است. سرانه مصرف ماهی در استان سمنان 3/1 (یکسوم) سرانه کشور است که با توجه به ارزش غذایی ماهی در سبد خانوار به عنوان غذای سلامتی به kg 3.3 مصرف سرانه در استان رسیده است. استخرهای پرورش ماهی در استان سمنان در حال حاضر حدود60 استخر پرورش ماهیان سردآبی،170 استخر ماهیان گرمآبی،4 استخر ویژه تکثیر بچهماهی قزلآلای رنگینکمان و 1 استخر هم ویژه پرورش ماهیان خاویاری در استان فعال هستند (مهدوی، 1392).
1-3-1- مشکلات آبزیپروری
توسعه آبزیپروری و میزان مصرف سرانه آبزیان در 2 دهه گذشته کشور با یک روند افزایشی در حرکت بوده به طوریکه طبق آمارنامه رسمی سازمان شیلات ایران میزان مصرف سرانه آبزیان در سال ۱۳۸۰ بر اساس هر نفر kg ۵ در سال بوده که در سال ۱۳۹۰ به kg 9.1 رسیده است. آبزیپروری پایدار در کشور نیازمند ایجاد شرایط زیر است
امروزه با گسترش آلودگی محیط زیست فشار مضاعفی بر روی جانداران آبزی وجود دارد که آنان را در معرض ابتلا به انواع بیماریها قرار میدهد. بیماریهای مسری انگلی مشکلات زیادی برای جوامع انسانی به وجود آورده که این آسیبها و صدمات در کشورهای در حال توسعه بیشتر از کشورهای صنعتی میباشد. اغلب عوامل بیماریهای عفونی در ماهیان را میکروارگانیسمهای فرصتطلب تشکیل داده و حضور عوامل پاتوژن در محیط زیست ماهی جهت وقوع بیماری کفایت نمیکند لذا عوامل دیگری نظیر: بالا رفتن درجه حرارت آب، بالا بودن تراکم ماهیان پرورشی، پایین بودن کیفیت آب (افزایش آمونیاک یا نیتریت)، رویش شدید گیاهی در منابع آبی زمینه بیماریزایی عوامل پاتوژن و غلبه آنان بر سیستم ایمنی ماهی را فراهم مینمایند لذا توجه به تشخیص سریع بیماری و مدیریت آن در جهت جلوگیری از بروز خسارات حائز اهمیت است (فیضبخش و کیهانپور، 1392).
ماهیان موجودات حساسی بوده که در صورت بیماری درمان آنها مشکل و یا حتی غیرممکن میباشد لذا پیشگیری از بروز بیماری بسیار ضروری دارد. بیماری ماهیان بر حسب اندامهای آلوده، سن و نوع ماهی طبقه بندی گشته و تعدادی از بیماریها از طریق میزبانهای واسط منتقل میگردند که مبارزه با این میزبانهایواسط و حذف آنها بسیار اهمیت دارد. انگل ماهیان به طور کلی در 6 گروه تکیاخته، پریاخته، مرجانها، کرمها، سختپوستان و نرمتنان تقسیمبندی میگردند. راههای مبارزه با میزبانهای واسط استفاده از سولفاتمس، آهک و سموم حلزونکش، مبارزه با علفهای هرز ، حذف گیاهانآبزی مزاحم، دور نمودن پرندگان، جلوگیری از ورود ماهیان وحشی، حذف قورباغهها که در بعضی موارد به عنوان ناقل عمل مینمایند (کیوانی، 1384).
1-3-2- بیماریهای انگلی
علم انگلشناسی دارای دامنه وسیعی از علوم مختلفی نظیر ماکرواکولوژیکی، میکرواکولوژیکی، بیوشیمیایی، بهداشت عمومی، علوم اقتصادی بوده که در آن چهره واقعی زندگی انگلی غالبا قابل لمس و درک نیست زیرا روابط بین انگلها و میزبان آنها بسیار پیچیده و در واقع یکی از 4 جنبه مختلف از سیمبیوزیس است. انگلها در اشکال مختلف نظیر اجباری، اختیاری، موقتی، دائمی، خارجی، داخلی، اتفاقی، سرگردان، بیماریزا، غیر بیماریزا و زئونوزرا ارتباط برقرار نموده و عموما به موجوداتی اطلاق میشوند که در داخل یا خارج پیکر موجود زنده بهطور موقت به سر برده و از آن تغذیه مینماید. سرایت و انتقال بیماریهای انگلی تحت تأثیر
این مطلب را هم بخوانید :
https://urlscan.io/result/94520106-4c3d-4278-b76b-01b093f2493f/
عوامل سهگانهای نظیر وجود میزبان حساس، وجود منبع آلودگی و طرق انتقال آلودگی بستگی دارد و از آنجایی که حتما لزومی ندارد آسیبی به میزبان خود وارد نموده گاهی به صورت مسالمتآمیز زندگی مینمایند اما بیماریهای انگلی همواره دارای سیر مزمن بوده و کمتر با آثار و علایم بالینی همراه هستند، لذا ماهیان آلوده ممکن است بعد از بهبود ظاهری و بدون داشتن هر گونه علایم کلینیکی به صورت ناقلین بیماری درآیند و خود نقشمنبع آلوده را برای ماهیان سالم به عهده بگیرند.
بیماریهای معروف انگلی که اثرات آنان بر روی ساختار ماهیان پدیدار گشته به شرح زیر است:
1- پوسیدگی دم و باله: پیدایش خطوط سفید در حاشیه بالهها و شکنندگی شعاع آنان به همراه خونریزی و بیرونزدگی یک یا دو طرف چشم میشود.
2008).
2-1 قارچ ماکروفومینا
قارچ M. phaseolina معمولا بر روی سیستم آوندی ریشهها و میانگرههای تحتانی تاثیر میگذارد و نقل و انتقال مواد غذایی و آب را به سمت قسمتهای فوقانی گیاه
مختل میسازد. این قارچ گیاهان را در تمام مراحل رشدی آلوده می کند. تحت شرایط مزرعهای قارچ عامل بیماری در طی مراحل ابتدایی رشد در گیاه گسترش مییابد اما علائم بیماری تا زمان بلوغ ظاهر نمیشود. شرایط آب و هوایی نظیر دما و رطوبت یک نقش مهمی را در فعالیت و تکثیر M. phaseolina ایفا می کند و این نیازهای اپیدمیولوژی می تواند در جهت حمله به میزبان و توسعه علائم بارز نقش داشته باشد، اگر چه دامنه نیازهای دمایی و رطوبت نسبی به نوع ایزولهها، شرایط آب و هوایی منطقه و ارقام میزبان بستگی دارد (راجکومار[17] و ماهالینگ، 2007 ؛ ادموند[18]، 1964).
چنانچه رطوبت کم و دمای بالا غالب باشد قارچ ماکروفومینا در سراسر مراحل آلودگی گیاهچه سریعا میزبان را مورد حمله قرار داده و در بین 24 تا 48 ساعت در میزبان گسترش مییابد (راجکومار و ماهالینگ، 2007 ؛ ادموند، 1964).
آلودگی اولیه بیماری در مرحله گیاهچه اتفاق میافتد ولی معمولا تا زمان گلدهی به صورت پنهان باقی میماند (اسمیت[19] و کراویل، 1997).
این مطلب را هم بخوانید :
علائم بارز در اواسط تابستان و در دماهای بالای 24 تا 30 درجه سانتیگراد و رطوبت پایین خاک ظاهر میشوند. بخشهای هیپوکوتیل گیاهچههای آلوده ممکن است در هنگام طویل شدن تغییر رنگ دهد و به رنگ قهوهای مایل به قرمز در میآید (اسمیت و کراویل، 1993).
خسارت قارچ ماکروفومینا به صورت تشکیل گیاهچههای نامرغوب، مرگ گیاهچه از نوع Pre-emergence و Post-emergence و کاهش باروری گیاهان مسنتر میباشد. اگر آلودگی از طریق ریشه